Mart ayının son hafta sonunda ofis koltuklarımızı bir parti evinin rahat kanepeleriyle değiştirdik. Toplantı gündemi yok, proje teslim tarihi yok; yalnızca iyi yemek, arkadaşça oyunlar ve yalnızca insanlar gerçekten bağlantı kurduğunda gerçekleşebilecek türden sohbetler var. Bu, yılın ilk üç aylık ekip oluşturma etkinliğimizdi ve ilk üç ayı kapatmanın ve önümüzdeki yolculuk için yeniden enerji toplamanın mükemmel bir yolu olduğu ortaya çıktı.
Gün kolektif bir “alışveriş misyonuyla” başladı. Yukarıdan görev atamak yerine kendiliğinden küçük gruplara ayrıldık. Bazıları yerinde bir menü hazırladı, diğerleri arabanın anahtarlarını aldı ve taze malzemeler almak için yakındaki pazara doğru yola çıktı. Genellikle CAD çizimleri ve müşteri spesifikasyonlarıyla ilgilenen mühendislerimizin ve proje koordinatörlerimizin sebzeleri dikkatle seçmesini, etleri tartmasını ve en taze deniz ürünleri için pazarlık yapmasını izlemek bir zevkti. Ortam hafifti ve heyecan gerçekti.
Parti evinde mutfak hızla hareketli bir savaş alanına dönüştü. Yemek pişirme konusunda doğal yeteneği olan biri, kızarmış domuz eti ve sarımsaklı karidesin ağız sulandıran aromalarını karıştırarak wok'un sorumluluğunu üstlendi. Diğerleri şaşırtıcı bir hassasiyetle doğrayıp dilimleyerek bıçak becerilerini sergilediler. Birkaç meslektaş, bulaşık yıkamak, tezgahları silmek ve tabakları düzenlemek gibi daha az gösterişli ama önemli görevleri gönüllü olarak üstlendi. Sahne mümkün olan en iyi şekilde kaotikti; kahkahalar, takırdayan tavalar ve ara sıra "bana tuzu uzat" bağırışlarıyla doluydu.
Yemekler nihayet hazır olduğunda uzun bir masanın etrafında toplandık. Sos, tam bir aile ziyafetine benziyordu: kızarmış domuz yağı, lahana turşulu balık, sarımsaklı karides, tavada kızartılmış yeşillikler ve dumanı tüten bir tencere çorba. Kimse törene katılmadı. Sadece yemek çubuklarımızı aldık, birbirimizin yarattıklarının tadına baktık ve samimi iltifatlarda bulunduk. “Bu kadar iyi yemek pişirebileceğini kim bilebilirdi?” günün en çok tekrarlanan iltifatı oldu.
Öğle yemeğinin ardından parti evi diğer yüzünü ortaya çıkardı. Karaoke odasında ilk cesur şarkıcımız mikrofonu eline aldı; kısa süre sonra da gizli yeteneklerini sergilemek için bekleyen bir meslektaş kuyruğu izledi. Klasik Kanton baladlarından en yeni pop şarkılarına kadar her şarkı coşkulu alkışlara ve oldukça iyi niyetli alaylara layık görüldü. Bu arada bilardo masası birkaç dostluk turnuvasına ev sahipliği yaptı. Seyirciler etrafta toplanmış, her etkileyici atış için tezahürat yapıyor ve komik ıskalamalara gülüyorlardı. Atari köşesi, masa oyunları ve poker masaları da aynı derecede popülerdi. Birkaç saatliğine atölyede ve ofiste gördüğümüz ciddi yüzler, rahatlamış, güler yüzlü yüzlere dönüştü. Unvanlar ve bölümler arka planda kayboldu; biz sadece birlikte eğlenen bir grup insandık.
Sonra günün en çok beklenen anı geldi; akşam yemeği sohbeti. Artık yenilenen enerjiyle dolu aynı uzun masanın etrafında otururken, CEO'muz bazı dürüst düşüncelerini paylaştı.
Takımın ilk çeyrekteki performansını takdir ederek başladı. "Zorlu bir pazarla karşılaştık" dedi, "ama her biriniz öne çıktınız. Teknik atılımlarda gerçek ilerleme kaydettik, kritik projeleri zamanında teslim ettik ve baskı altında kalite standartlarımızı koruduk." Geçtiğimiz üç ayı üç kelimeyle özetledi: Direnç, İşbirliği, Atılımlar. Ayrıca, fazladan yol kat eden bazı takımları ve bireyleri de özel olarak takdir etti; onları resmi bir şekilde değil, zorlu bir yolculuğun ardından mürettebatı öven bir kaptan gibi isimlendirdi.
Daha sonra ses tonu geleceğe kaydı. "İkinci çeyrek iki şeyle ilgili olacak: hız ve derinlik" diye açıkladı. "Hız, proje uygulamasını hızlandırmamız ve her müşteri taahhüdü için zamanında teslimatı güvence altına almamız gerektiği anlamına gelir. Derinlik, temel teknolojilerimizi güçlendirmeye devam etmemiz anlamına gelir - özellikle yeni enerjili araç kalıplarında ve yüksek hassasiyetli takımlarda. Rekabet gücümüzün gerçekten parlayacağı yer burasıdır."
Bir an duraksadı ve sonra herkesin aklında kalan bir şeyi ekledi: "Takım oluşturmak sadece dinlenmekle ilgili değil. Önemli olan birbirimizi farklı görmekle ilgili. Ofiste rolleri ve sorumlulukları görüyoruz. Burada rolün arkasındaki kişiyi görüyoruz. Bir kişi hızlı gidebilir, ancak bir grup çok ileri gider. Bu ruhla bu yıl daha ileri ve istikrarlı gideceğimize gerçekten inanıyorum."
Sözleri sıcak alkışlarla ve birkaç sessiz baş sallamayla karşılandı. Basit, samimi ve doğrudan, tam olarak duymaya ihtiyacımız olan şey buydu.
Akşamın geri kalanı kalan yemeklerin, sıradan sohbetlerin ve birkaç tur oyunun daha rahat bir karışımıydı. Bazı meslektaşlarımız gelecek projeler hakkında fikir alışverişinde bulunurken, diğerleri şirketten keyif aldılar. Toplanıp geri döndüğümüzde arabadaki atmosfer sabah yolculuğundan farklıydı. Daha sıcak, daha bağlı ve sessizce kararlı hissettim.
Bu takım oluşturma etkinliği yoğun ilk çeyreğimize anlamlı bir son verdi. Bize her kalıp tasarımının, her müşteri e-postasının ve her üretim dönüm noktasının arkasında, gerçek becerilere, gerçek tutkuya ve birbirlerine gerçekten özen gösteren gerçek insanlardan oluşan bir ekibin bulunduğunu hatırlattı. Mart ayını tok bir mide, hafif bir kalp ve daha güçlü bir birlik duygusuyla sonlandırdık. Artık bir sonraki bölüme hazırız.
