Haziran ayının son hafta sonunda gökyüzünde herhangi bir açılma belirtisi görülmedi; Yağmur aralıklı olarak yağıyor, kimi zaman şiddetli, kimi zaman hafif, sis dağları kaplıyordu. KSHOW'dan yirmiden fazla üyeden oluşan grup, kapalı alanda konforlu bir ekip oluşturma oturumunu tercih etmek yerine yağmurluklar giydiler, çantalarını topladılar, çöp torbaları taşıdılar ve Huangyan, Taizhou'daki Jiufeng Dağı'na doğru yola çıktılar; fethetmek için değil, "korumak" için.
Bu uzun zamandır beklenen bir yağmur ve beklenmedik bir vaftizdi. Neredeyse basit bir şekilde yılın ilk yarısını kapatırken, önümüzdeki ikinci yarı için ivme kazandık.
Kalkıştan bir hafta önce, hava tahminleri etkinlik gününde orta ila şiddetli yağmur öngörüyordu. Bazıları yeniden planlama yapılmasını önerirken, diğerleri bunun yerine kapalı bir toplantı yapılmasını önerdi. Sonunda ekip oybirliğiyle şu kararı aldı: Erteleme yok, taviz yok; dağlara başlangıçta planlandığı gibi giriliyor.
Faaliyeti organize etmekten sorumlu meslektaşımız yola çıkmadan önce, "Yağmurlu günlerde dağa çok az insan tırmanıyor, ancak dağlardaki çöpler sırf yağmur yüzünden yok olmuyor" dedi. "Seçtiğimiz rota yerel halk arasında hafta sonu popüler bir yürüyüş parkuru. Plastik şişeler, ambalaj poşetleri ve kağıt havlular yağmurdan sonra daha kolay bir şekilde derelere karışıyor, bu da temizliği önemli ölçüde zorlaştırıyor. Bu nedenle yağmurlu havalarda dağa girmek daha da önemli hale geliyor." Böylece cumartesi sabah 8'de şirket girişinde toplandık. Yağmurluklar, yürüyüş ayakkabıları, klipsli organizatörler, çöp torbaları, eldivenler; ekipmanlarımız tamamlandı. Çok fazla tören olmadan birbirimizin teçhizatını kontrol ettik, tüm güvenlik önlemlerinin alındığını doğruladık ve ardından birkaç araçla Jiufeng Dağı'nın eteğindeki Ruiyan Tapınağı yolunun başına doğru ilerledik.
Yağmur ne şiddetli ne de hafifti; şapkamın kenarını ıslatmaya yetiyordu. Uzakta yeşil dağlar tertemiz görünüyordu; Yakınlarda bir dere yavaşça akıyordu. Böylece "Dağ Temizleme Kampanyası" başladı.
Dağa çıkan yol özellikle zor değildi ama yağmurdan sonra kayganlaştı, taş basamaklar yosunla kaplandı; her adımda dikkatli adım atılması gerekiyordu. Üç veya beş kişilik yolcu grupları patika boyunca dağıldı; öndekiler yolu temizlemekle görevlendirilirken, arkadakiler yol kenarındaki her gizli çöp parçasını süpürmekle görevlendirildi.
Plastik poşetler düşen yaprakların altına gömülmüş, yalnızca köşeleri görülebiliyor; içecek şişeleri kaya yarıklarına sıkışmıştır ve cımbızla dikkatlice çıkarılmalıdır; sigara izmaritleri, şeker ambalajları ve yiyecek ambalajı poşetleri çimenlerin arasında veya taş levhaların arasında gizlenmiş, neredeyse ölü yaprakların arasına karışıyor. Normalde atölyelerde makine aletlerini çalıştıran veya bilgisayarlarda plan çizen eller artık uzun çöp cımbızlarını tutuyor, eğiliyor ve gelişigüzel atılan "beyaz izleri" toplamak için düşen her yaprak parçasını titizlikle kaldırıyor.
"İşte burada!" "Bende de var; büyük bir çanta getir." "O yokuşa basma, bırak kayayım."
Hiçbir şikayet ya da aşırı baskı yoktu. Herkes mükemmel bir koordinasyon içinde çalıştı: Bazıları dik yokuşlardaki molozları temizledi, diğerleri iniş sırasında yardımcı oldu ve özel bir ekip atıkların ayrıştırılmasıyla ilgilendi; geri dönüştürülebilir malzemeler bir torbaya, geri dönüştürülemeyenler ise diğerine yerleştirildi. Tüm atıklar, dağdan aşağıya dönüşte merkezi işlem için dağın tabanındaki geri dönüşüm istasyonunda toplandı.
Dağın yaklaşık yarısına geldiğimizde yağmur aniden şiddetlendi. Bambu ormanındaki boşluklardan süzülen yağmur damlalarının sesi ve rüzgarın taşıdığı sis yüzümüze çarptı. Herkes yağmurluk giyerek yol kenarındaki düz bir alanda durarak yağmurdan korunmak için kısa bir süreliğine sığındı. Bazıları çantalarından termal bardaklar çıkarıp yakındaki meslektaşlarına bir yudum sıcak su ikram etti; diğerleri fazladan yağmurluklarını yeterince giymemiş yeni meslektaşlarıyla paylaştı; Hatta bazıları kimin çantasında daha fazla çöp olduğunu görmek için yarışırken güldü. Kimse sabırsızlanmadı ya da havadan şikayet etmedi; yağmurlu dağ bize yavaşlamamız için bir neden sağladı ve etrafımızdaki arkadaşlarımızı daha net görmemize olanak sağladı.
Yağmurla ıslanan bir dağ temizliği deneyimi, gerçek benliğimizi birbirimize gösterdi.
Genellikle sessiz olan meslektaşı, başkalarının geride bıraktığı çöpleri temizleyerek grubun en arkasında sessizce yürüyordu; her zaman şaka yapan meslektaşı, kaygan bir zeminde fiziksel olarak daha zayıf bir partneri sürekli olarak destekledi; ve esas olarak bilgisayarlarla çalışan meslektaşı, bir ağaç dalının neden olduğu yarayı tedavi etmek için taşıdığı yara bandını kullandı.
Birlikte yağmura yakalanan insanların birbirlerini hatırlama olasılıkları daha yüksektir.
Dağdan aşağı inerken uzun toprak eğimin özellikle kaygan bir bölümü vardı. Herkes kendiliğinden bir sıra oluşturarak birbirlerinden mesafeyi korudu ve birbirlerine "ayak altında dikkatli olmaları" gerektiğini hatırlattı. Bazıları önce yokuşun dibinde ayaklarını sağlamlaştırıp arkadakilere yardım etmek için uzandılar; diğerleri ise ileriyi araştırmak için trekking direklerini kullandı ve güvenliği sağladıktan sonra herkese takip etmelerini işaret etti. Kimse başkalarını ileriye itmedi ya da hiç kimse pervasızca ileri atılmadı; dağlara tırmanmak böyle yapılır ve iş hayatında da aynı şekilde geçerlidir.
Bu Dağ Temizleme Girişimi, KSHOW ekibi için yalnızca dahili bir etkinlik değil, aynı zamanda somut bir sosyal refah girişimidir. Jiufeng Dağı, Taizhou için hayati bir kentsel yeşil akciğer ve yerel halk arasında eğlence amaçlı yürüyüşler için popüler bir destinasyon olarak hizmet ediyor. Ziyaretçi sayısının artmasıyla birlikte patikalarda atık birikimi de giderek daha belirgin hale geldi.
Huangyan merkezli yerel köklü bir kuruluş olan KSHOW, üretimdeki büyümenin sağlam bir ekosisteme ve güçlü sosyal desteğe bağlı olduğunun tamamen bilincindedir. Kurumsal sosyal sorumluluğun bağışların veya sponsorlukların ötesine geçtiğine inanıyoruz; çevremizdeki topluluklara fayda sağlayacak somut eylemlerde bulunmak yatıyor.
İniş sırasında atık malzeme içeren, toplam ağırlığı yaklaşık 30 kilogram olan 8 büyük çöp torbasını atık toplama aracıyla taşıdık. Her ne kadar bu miktar çok fazla olmasa da, eğer herkes kendi ürettiği atığı alırsa -bir kez eğilerek bile olsa- dağ önemli ölçüde daha temiz hale gelecektir.
Bir dahaki sefere belki farklı bir dağ seçeriz, belki de gökyüzü açık ve geniş olur. Ancak değişmeden kalan şey, KSHOW'daki insanların her zaman eğilmeye ve çevre, ekip ve kendileri için küçük ama anlamlı şeyler yapmaya istekli olmalarıdır.
